بعد سرتو می گیری بالا، آب دهنتو قورت می دی.. شکستن یه چیزی رو درون خودت می شنوی و میدوی.
درباره سایت
آخرین مطالب
- فروش فالوور و کسب درامد از اینستاگرام
- who can say where the road goes..?
- عنوان بی عنوانی طور.:))
- باران گرفته است درین شهر لعنتی، بی سر صدام واقعا اون زیر راحتی؟!
- دونت لت می دَوون
- و لاتکونوا کالذین نسوا الله فأنساهم أنفسهم *.
- هر چند هیچ ایده ای ندارم که چرا کسی باید اینجا رو بخونه.
- جامعه و رسانه، اعتماد بنفسو از ما گرفت و تقدیم شما کرد ولی.
- شایدم دارم به صورتِ ضمنی می گم که حواستون به میزانِ خریتِ خون منم باشه.
- چیزی نمانده است، بجز بال های خیس...
امکانات وب
لباسِ بنفش پوشیده بودم، تو هندزفریمم داش بلک فیلد پخش می شد. از کنارِ چادرِ چایِ صلواتی که صدای « حسین حسین»ش - که بیشتر شبیهِ « اوسین اوسین» بود- داشت گوشم رو از ورای هندزفری کر می کرد، رد شدم.
کسی که دو ساله اونجا وایمیسه که و چای می ده برام بوس فرستاد. بقیه یه جوری نگام کردن که حس می کردم لباس ندارم.
قدمامو تند کردم.
کسی که دو ساله اونجا وایمیسه که و چای می ده برام بوس فرستاد. بقیه یه جوری نگام کردن که حس می کردم لباس ندارم.
قدمامو تند کردم.
برچسب:
نویسنده: ماهان پاکدل