بعد سرتو می گیری بالا، آب دهنتو قورت می دی.. شکستن یه چیزی رو درون خودت می شنوی و میدوی.
درباره سایت
آخرین مطالب
- فروش فالوور و کسب درامد از اینستاگرام
- who can say where the road goes..?
- عنوان بی عنوانی طور.:))
- باران گرفته است درین شهر لعنتی، بی سر صدام واقعا اون زیر راحتی؟!
- دونت لت می دَوون
- و لاتکونوا کالذین نسوا الله فأنساهم أنفسهم *.
- هر چند هیچ ایده ای ندارم که چرا کسی باید اینجا رو بخونه.
- جامعه و رسانه، اعتماد بنفسو از ما گرفت و تقدیم شما کرد ولی.
- شایدم دارم به صورتِ ضمنی می گم که حواستون به میزانِ خریتِ خون منم باشه.
- چیزی نمانده است، بجز بال های خیس...
امکانات وب
دلخوشی های خیلی ریزِ سبزآبی ای تویِ زندگیِ من وجود دارند که هربار یک نفر زیاده از حد به حریم دل و زندگیَم نزدیک می شود، لبخند را می پاشم توی صورتش و بهشان فکر می کنم. با یک لبخندِ تخسِ « هنوز این یکی را که نمی دانی!» طور.
بعد حسِ امنیت می کنم و این نفس هایِ آرامِ بعدترش... انگار که آتنایِ واقعی از ذوقِ پیروزی کوچکش، انگشت شست را با لبخند گرفته باشد توی صورتِ بهار.
بعد حسِ امنیت می کنم و این نفس هایِ آرامِ بعدترش... انگار که آتنایِ واقعی از ذوقِ پیروزی کوچکش، انگشت شست را با لبخند گرفته باشد توی صورتِ بهار.
برچسب:
نویسنده: ماهان پاکدل